Fatin tim – Raimonda MOISIU

 

Poezi nga Raimonda MOISIU

 

Fatin tim

Fatin tim…
E kërkoj,
mes nostalgjisë e fluturimit, nëpër 
hapësirën e qiellit, që është
aq e madhe, sa e madhe është edhe
dashuria….

Dashuria!
Ajo vështron lumturinë e saj,
në petalet e trëndafilave, që
bjenë në livadhin e blertë,
duke zgjuar ndjenjat e mija,

që unë ia dhuroj të dashurit tim, nën
dritën e hënës, nën
kaltërsinë e qiellit, nën
vezullimin e shandanëve…..
Ia dhuroj casteve të papërsëritëshme,
nën puhizën e natës…..

Fatin tim,
E kërkoj, në hapësirën e duarve të mija,
me to mbjell filiza, nën shkretëtirën
e palagur, në bahcen e jetës,
për një tjetër lindje…..

Fatin tim,
E kërkoj,
tek vështrimi i një burri,
që ndesh në rrugë,
me buzëqeshjen time të pafaj……
Për të rrëmbyer zemrën time, duhet
një vështirm, që
mezi përmban klithmën e buzëve…..

Fatin tim,
E kërkoj,
në mitrën e hënës,
në agimin e mëngjesit,
të dëgjoj zërin, vetëm një zë,
të më grishë të end memorjen—

Dashuria ime
të më ftojë,
të më rrëmbejë si një shtjellë ere ekuatoriale,
E të bëjmë dashuri…..

Fatin tim,
E kërkoj,
në një mëkat;
në mëkatin e bashkimit të buzëve;
në përqafimin e nxehtë, të vrullshëm,
nga krahët e ngrohtë….

Fatin tim ,
E kërkoj,
në urën që cdo natë,
ecën si një alpinist drejt lartësive,
mesazhi i dritës, jetës, dashurisë…..

Raimonda MOISIU
Florida

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>