Between rivers of Babylon…Baladë mbi Balad – Sevdije Rexhepi

 

559350_10151052106164528_1247673612_n (2)Sevdije Rexhepi
Sevdije Rexhepi, përveç poezisë, shkruan edhe prozë dhe merret edhe me gazetari  kryesisht shkruan reportazhe dhe udhëpërshkrime.  Ka bashkëpunuar me shumicën e shtypit shqiptar që botohet në Kosovë dhe mërgim.
Kjo poete, përveç gjuhës shqipe zotëron mirë edhe anglishten e frëngjishten, kurse poezi shkruan në gjuhën amtare dhe në anglisht.
Si natyrë krijuese; Sevdije Rexhepi është një poete sensitive, e ndjeshme ndaj dukurive jetësore, mbron me dashuri jetën e të tjerëve, adhuron lirinë njerëzore dhe përherë poezinë e saj e përcjell një mesazh kuptimplotë përplot melankoli e vlera letrare.

Është prezantuar në këto antologji:

1.   “Mozaik të një portreti”, Tirane, 2004.
2.    “Gjuha e dashurisë poetike”, Tirane, 2006.
3.    “Nënës”,  Tirane 2007.

Veprat letrare:

1.  “Simfoni e heshtur”, poezi, Gjilan, 2003.
2.   “Orët e mungesës”, poezi, Gjilan, 2004.  
3.   “The Sounds of Waterfalls – (Tinguj ujëvarash)”, poezi, Gjilan, 2004 dhe “Baladë mbi Balad”…
 
Me një cikël poetik , poezi në shqip e pastaj edhe në gjuhën angleze vjen në Mearteka Literary.

 

 

JETA NUK ËSHTË IKJE

 

Nuk ta kam dëgjuar asnjë ofshamë
Për të kuptuar thellësitë e dhimbjes
Që mban në gji
S’jam lexues mendjesh
As fallit nuk ia di
Thonë se:
“Rrëfimi është i mirë për shpirtin”
E heshtja,
E vështirë për ta mbushur kur nata fle
Si duket, merimangat kanë endur
Rrjete të reja rrugës tënde
Për të hapëruar më tej,
Mendimet e shkopsitura
Për t’i mbledhur
Lufto !
Për shpresat e reja
Si bora të bardha
Se vetvetja është pak
Në gjatësinë e kohës së mbetur
As Jeta nuk është ikje
Çdo ditë është dhuratë
Çdo minutë e saj.

 

FLUTURBARDHAT

Me fërfëllitje të ngadaltë
Erdhën musafire
Flutura të bardha
N’qytetin e pa lumë

Përgjumshëm…
Mbështilleshin ëndrrat e ngrohta
Me petkun që nata falte
Në shtrirje bukurish si në përralla

Shpejt treti dhe shtrëngata
Fluturat mblodhën krahët
Në duar zanash u shkrinë
U bënë stinë…

MBI PLUHUR


Këtu e sa…
Pëshpëritje mirëmëngjesesh
Të grushtova shumë herë
Asnjë klithmë
Mendova…
Dhembjen nuk e njeh
Nganjëherë…
Lashë pluhurin të të mbulojë
Mbi ty shkrova…
Eh…çka nuk shkrova
Mbi pluhurin që la koha

  

 

NDJENJAT NUK KRASITEN SI PEMËT

 

Kur mungesa krijon zbrazëtinë
Mendimet ngjajnë si lumenjtë e gufuar
Përmes ëndrrës fluturat krahëbrishta
Kthehen në ndjesi buzësh
Me shkrirje ngjyrash
Në pasqyrë liqeni
Shoh buzëqeshjen si pikturë
Gërmoj kujtimet e gdhendura
Për të nxjerrë
Fjalët e pathëna, të mbetura në grykë
Si heshtje t’ moshuarish
Përpjekje e kotë
Për të zbehur imazhin tënd nga sytë
Të rrahurat e zemrës
Ngjajnë në tinguj përplasjeje shiu n’dritare
E ditët, degëve të përdredhura nëpër stinë
Që shkojnë e vijnë
Ti mos ke frikë nga rrufetë
Ndjenjat kurrë nuk krasiten si pemët
Se Koha është një kalëruese e çmendur.

 

METAMORFOZË

Mes roje tempujsh
Ndiej tek frymojnë perënditë
E shkuara më ngre për flokë
Hijet e se tashmes më ndjekin
Si Perseu
Do vjedh syrin nga Graitë
Për të më treguar
Të vërtetën e fshehur
Në copëza letrash
Ngjall kujtimet
Në miliarda pjesë të shpërbëra
E lodhur…
Kthehem tek të gjallët
Lë vdekjen fillikat
Supet nuk durojnë më
Kacafytje kohësh

 

 

Poems by Sevdije Rexhepi

 

 

OUR SHARED DREAMS

 

In no man’s land

We breathe, we stand

We feed our dreams

We talk, we walk

We like, we love

We smile

Together with the sunrise

Singing a lullaby

To the sunset

 

 

OURS

 

You touched my soul

Those eyes of yours

Told me

I touched yours, too

I saw you once

I recall

The day you left

What an Awesome Power!

Call what you want

Spiritual…

Fantasy…

Fairy tale…

Poetry…

Or just Love

 

EPHEMERA

In the morning light
I left the dreamboat
Blank out my thoughts
Splashed some water
On my face
In the mirror,
Beguiling smile of another me
Anemic days
With frightened reveries.
Absence of color
Faints hope
In this, three thousand years old place
So real, indeed.
Ephemeral moments
For a while
Then like a starving child
Embracing
The new tomorrows
That will come
In this place
Three thousand years old
Indeed.

 

 

WALL OF LIFE

 

Every day

I hear my steps

Walking, slowing down

And stopping

To read the Wall of Life

Thinking, breathing deep

Going back weeks

Months, years…

Marc…

Robert…

Fred…

Arthur…

Rashid…

Surinder…

Timothy…

Rodger…

And…

All the friends

Who gave it All…

God Bless their soul!

Amen.

 

 

TOMORROW’S HOPE

 

Is

Whistling hard

The desert wind

Brakes this silent night

Into million pieces

Embracing the moment

So profound

To touch the bottom

With cosmic questions

With no answers

Under the moonlight

Vaguely starring

At the stars above

‘Cause candles are not allowed.

Be quiet, please…

Don’t shut out

Tomorrows Hope

Tonight.

 

 

STAMINA

(To a Bosnian friend)

 

Wordlessly I tried

To scratch the face of the Evil time

When everything colored, stopped

From the shed blood

Black and white

Unknown tomorrows

Mask of panic all around

Silhouettes that chassed the light

Every day and every night

Through your eyes

I’m watching live

A similar story

As mine

When I touched

Softly your scars

All around arms

Which you fought with

Train of thoughts revived again

I read

The suffering, the fear, the loss

And the Will to survive

When the storms were raging violently

Swallowing the pain

You stood up

Turning over the new leaf of life

Here we are

Same path, same world

You my friend

And I.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>